Verrassend lekkere “opdekop” ananastaart, en waarom ik omgekeerde reclame maak voor ananas.

Smaken en geuren hebben de kracht om je binnen een seconde naar je verleden terug te brengen. Onlangs was ik in een kantoorgebouw waar een geur hing die me aan vroeger deed denken. De geur en de herinnering waren zo sterk dat ik ineens stil stond, mijn ogen dicht deed en in mijn oude schoolgebouw was. Een school in Indonesië, het was er warm en buiten in de gang stond de watercooler. In de pauze stond iedereen daar in de rij om water te halen. Ik kon bij wijze van spreken de andere kinderen om mee heen horen en voelen. Ik hoorde ook het klokkende geluid van het water in de omgekeerde fles, en ik kon het koude water in mijn mond voelen. Het was een soort matrix-achtige ervaring waar de tijd stil leek te staan en ik op twee plekken tegelijk was, in twee tijdsperiodes die samensmolten in één. Wow! Dat is diep he! Neem rustig de tijd erover na te denken terwijl je een stukje van onderstaande “opdekop” ananastaart eet. Dan valt alles vast wel op z’n plek :-).

Ananas is nog zo’n geur en smaak waar ik me zo weer mee in Indonesie kan begeven. Als kind heb ik daar een paar jaar gewoond en ik ben een paar keer terug geweest toen ik wat ouder was. Als je me ziet met mijn blanke huid en blonde haren dan zul je het niet zeggen, maar ik ben van binnen wel een beetje een Indonesiër. De geuren, kleuren en smaken van dat land horen net zo goed bij me als de geuren en kleuren van Nederland. ‘Never judge a book by it’s cover’, zeggen ze in het Engels. En dat geldt ook voor de ananas, want als je de stekelige buitenkant ziet zou je niet verwachten dat er zo’n zoete, sappige binnenkant in zit.

Onlangs heb ik van mijn buurvrouw een ananasontpitter- en-snijder- in-1 gekregen. Hoe makkelijk kun je het leven maken, want een ananas ontvellen en snijden is niet 123 gedaan. Maar met dit apparaat is het echt zo gepiept. Kijk maar op de foto’s hieronder.

1,2,3

en klaar is Kees!

Met dit stuk ben ik eigenlijk wel een beetje reclame aan het maken voor ananas, en dat is niet wat ik wil. Ik ga nu de boel “op z’n kop zetten” en dit ananasrecept gebruiken om juist GEEN reclame voor ananas te maken. Ik ben namelijk van mening dat we in onze consumptiemaatschappij ernstig kunnen minderen met de aanschaf van ananassen en andere tropische producten die niet in onze regio kunnen groeien. Het transport hiernaartoe is duur en niet goed voor het milieu. De belangen van de lokale boeren worden vaak niet gediend en we hebben de ananas niet nodig, omdat we voldoende vruchten hebben die hier wel kunnen groeien (klik hier voor een uitgebreid en helder verslag hierover). Er zijn fairtrdade en biologische ananassen, die een mens-en milieuvriendelijker alternatief bieden, maar dan nog zeg ik, koop deze met mate!!

Ananas heeft overigens een heel mooi groeiproces en ik heb hier een leuke fotoslide van gevonden, kijk hier. Nog een weetje over de ananas:  als je de blaadjes van de kroon makkelijk kunt lostrekken en de ananas ruikt zoet, dan is hij rijp. Kijk niet naar kleur, want de biologische, natuurlijk geteelde ananas wordt niet bespoten met ethyleen (natuurlijk groeihormoon) en blijft daardoor groener van kleur dan de “chemisch” geteelde ananas, die wel wordt bespoten en vaak wat geler is. Kleur zegt dus niet altijd iets over de rijpheid van de ananas.

 Met een biologische fairtrade ananas permiteer ik mezelf met een gerust hart de luxe om af en toe eens een ananas te kopen. Ik moest er even over nadenken, maar volgens mij is dit de eerste ananas in misschien wel 5 of 6 jaar die ik heb gekocht. En daardoor voelde het als een enorme luxe. We zijn gewend maar alles te kunnen kopen, hebben en maken, waardoor vaak niet wordt stil gestaan bij wat een (overbodige) luxe we hier hebben.

Ik heb voor een heel simpel recept gekozen, dat de ananas centraal stelt: bladerdeeg en ananas. Daar komt het op neer. Oh, en suiker, lots of it I’m afraid. En ik moet zeggen dat deze taart echt een verassing was. Ik had wel verwacht dat hij lekker zou zijn, maar zo lekker als dat hij was, had ik niet verwacht. Zelfs mijn zusje, die geen zoetekauw is, was enthousiast. De volgende keer (over 6 jaar 😉 ) ga ik de taart voor haar maken met kokosrasp over het deeg en met iets minder suiker. Misschien zit zij dan ook ineens met haar ogen dicht, ergens op een strand in Thailand :-).

“OPDEKOP” ANANASTAART
INGREDIENTEN
50 gram boter
100-200 gram suiker *
60 ml water
schijven van 1 ananas (of een groot blik)
5 of 6 vellen bladerdeeg
1 ei
1 -2 el suiker (of kokosrasp)

BEREIDINGSWIJZE
1. verwarm de oven voor op 200 graden en haal het bladerdeeg uit e vriezer om te ontdooien. Smelt boter in de pan en voeg suiker en water toe. Laat het kort koken en doe dan de ananas erbij. Laat het 10 -15 minuten pruttelen. Roer goed.
2. Vet ondertussen een bakblik in met boter (ik heb een laag bakblik gebruikt, maar een standaardformaat kan ook. Als je een tartetartinbakblik hebt is dat de beste optie). Leg daar de ananas in. Zorg dat ze elkaan niet, of zo min mogelijk overlappen. Schep met een lepen extra siroop over de ananas heen. Bedek de ananas met bladerdeeg, bestrijk deze met het ei en strooi er vervolgens wat suiker (en/of kokosrasp) over.
3.  Zet de taart ongeveer 20-30 minuten in de oven. Totdat het deeg gaar is en een mooi lichtbuin kleurtje heeft. Nu voor het spannende moment: als de taart een beetje is afgekoeld zet je een bord op het taartblik houd deze goed aangedrukt, terwijl je het geheel omdraait, zodat de taart “opdekop” op het bord ligt, met de ananas naar boven. Voila!

Selamat maken! (Eet smakelijk in het Indonesisch)

* De maatvoering van de suiker is naar eigen invulling. Begin eerst met 100 gram en dan kun je kijken hoe de siroop zich ontwikkelt tijdens het koken van de ananas. Je kunt dan altijd nog wat erbij doen. Het moet uiteindelijk een siroopachtige constructie hebben.

Het is een soort appelflap maar dan met ananas, en dan op de kop, en niet ingepakt. Een tarte tartin, maar dan met bladerdeeg. Een pineapplecrunch, maar ook weer niet. Het is zoet, maar voor hartige liefhebbers ook lekker. En als je de kop van de ananas eraf snijdt en in de grond zet komt er weer een nieuwe plant uit gegroeid. Hoe cool is dat!

Er was niet eens tijd om een foto te maken of alle stukken waren verdwenen. De laatste twee verdwenen ook onder mijn lens vandaan.

Advertenties

One thought on “Verrassend lekkere “opdekop” ananastaart, en waarom ik omgekeerde reclame maak voor ananas.

  1. Pingback: Kaasstengels en sesamstengels | kruidenrek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s